یادداشت های قرآنی

﴿۷۹﴾ وَالَّذِي هُوَ يُطْعِمُنِي وَيَسْقِينِ 

و كسي كه مرا غذا مي‏دهد و سيراب مي‏نمايد. 

وجود مبارك ابراهيم خليل مي‌گويد او مطعم است و او ساقي است اگر او مطعم است اين غذا را چه كسي آفريد اين دستگاه بلع را چه كسي آفريد گاهي آب گلوگير مي‌شود و انسان خفه مي‌شود

(و الذى هو يطعمنى و يسقين و اذا مرضت فهو يشفين ) - اين تعبير به منزله كنايه است از همگى نعمتهاى مادى كه خداى تعالى آنها را به منظور تتميم نواقص و رفع حوائج دنيايى به آن جناب داده و اگر از ميان همه نعمتها تنها مسأله طعام و شراب و بهبودى از مرض را ذكر كرد، براى اين بود كه اينها مهمتر از ساير نعمتها است.