(43) وَ إِن نَّشَأْ نُغْرِقْهُمْ فَلاَ صَرِيخَ لَهُمْ وَ لاَ هُمْ يُنقَذُونَ

(43) وَ إِن نَّشَأْ نُغْرِقْهُمْ فَلاَ صَرِيخَ لَهُمْ وَ لاَ هُمْ يُنقَذُونَ

(۴۳) و اگر بخواهيم آنها را غرق ميكنيم، به طوري كه نه فريادرسي داشته باشند، و نه كسي آنها را از دريا بگيرد.

آيه بعد براى روشنتر ساختن اين نعمت بزرگ حالتى را كه از دگرگون شدن اين نعمت به وجود مى آيد بيان ميكند مى گويد: (اگر بخواهيم آنها را غرق مى كنيم، آنچنان كه نه فريادرسى داشته باشند، و نه كسى كه آنها را از دريا بگيرد). به يك موج عظيم فرمان ميدهيم كشتى آنها را واژگون كند!

يا به يك گرداب ماموريت ميدهيم آنها را در كام خود فرو بلعد! يا به يك طوفان دستور ميدهيم آنها را مانند يك پر كاه بردارد و در وسط امواج پرتاب كند! و اگر بخواهيم خاصيت آب و كشتى و نظم وزش باد و آرامش دريا را بر هم مى زنيم تا همه چيز آنها به هم ريزد، اين مائيم كه اين نظام را تداوم مى بخشيم، تا آنها بهره گيرند، و اگر گهگاه حوادثى از اين قبيل مى فرستيم براى اين است كه از روى آن, اهميت نعمتى را كه در آن غرقند بدانند. (یکی از مشکلات ما این است که قیمت ها دستمان نیست. قیمت نعمت هایی که داریم را نمیدانیم. فقط کافی است که مشکلی برای بینایی, شنوایی, دست , پا ایجاد شود و یکی از آنها را از دست بدهیم قیمت ها دستمان می اید. گاهی خداوند با گرفتن این نعمت ها میخواهد ما را متوجه این نعمت ها بکند)

(صريخ ) از ماده (صراخ) به معنى فريادرس است.

و (يُنقَذُونَ) از ماده (انقاذ) به معنى بر گرفتن و نجات دادن است.

اگر سوار كشتي شديد … اگر كمي باد بخواهد اين را به حركت دربياورد كه شما را مضطرب كند و شما فرياد بزنيد كسي به داد شما برسد «صَريخ» نداريد؛ اگر اين واژگون شد و داريد غرق مي‌شويد «مُنقذ» نداريد؛ نه دادرس داريد كه عذاب را دفع كند, نه «مُنقِذ» داريد كه عذابِ آمده را رفع كند، اينها همه كارهاي ماست. ﴿فَلاَ صَرِيخَ لَهُمْ﴾ كه عذاب را دفع كند, ﴿وَ لاَ هُمْ يُنقَذُونَ﴾ كه عذابِ آمده را رفع كند.