(21) وَلاَ الظِّلُّ وَلاَ الْحَرُورُ
(21) وَلاَ الظِّلُّ وَلاَ الْحَرُورُ
(۲۱) و نه سايه (آرام بخش) و باد داغ و سوزان!
مؤمن در سايه ايمانش در آرامش و امن و امان به سر ميبرد، اما كافر به خاطر كفرش در ناراحتى و رنج مى سوزد.
(راغب) در (مفردات ) مى گويد: (حَرُور) (بر وزن قبول ) به معنى باد داغ و سوزان است (بادى مرگبار و خشك كننده ). بعضى آن را به معنى شدت حرارت آفتاب .
زمخشرى در كشاف مى گويد (سموم ) به بادهاى موذى و كشنده اى مى گويند كه در روز مى وزد، اما (حرور) به همين بادها گفته مى شود اعم از اينكه در روز باشد يا در شب ، به هر حال چنين بادى كجا و سايه خنك و نشاط آفرين كه روح و جسم انسان را نوازش مى دهد كجا؟
ظل كه جاي خنك و آرام است بر حَرور كه جاي گرم است و سوزان مقدم شد اين هم شايد براي رعايت آن پايان آيه باشد كه با راء ختم ميشود.
+ نوشته شده در ۱۴۰۲/۰۳/۲۱ ساعت توسط
|