یادداشت های قرآنی

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِمَا فِي الْآخِرِينَ ﴿۱۱۹﴾

و ذكر خير آنها را در اقوام بعد باقي گذارديم. (۱۱۹)

در پنجمين مرحله به سراغ تداوم مكتب و بقای نام نيك آنها رفته، می‌گويد:

" ما ذكر خير آنها را در اقوام بعد باقی و برقرار ساختيم" (تا به عنوان دو اسوه شناخته شوند، و مردم جهان از روش و تاريخ آنان الهام گيرند) (وَ تَرَكْنا عَلَيْهِما فِي الْآخِرِينَ‌).

اين همان تعبيری است كه در آيات گذشته در باره" ابراهيم" و" نوح" آمده بود، اصولا همه مردان خدا و رهروان بزرگ راه حق، تاريخ و نامشان جاويدان است، و بايد چنين باشد كه آنها متعلق به قوم و ملتی نيستند، بلكه تعلق به تمام‌ جهان انسانيت دارند.

بعد نام مبارك اينها را در اعقابشان حفظ كرديم؛ مكتب اينها, سنّت اينها, سيرت اينها و روش و منش اينها را در آينده حفظ كرديم ﴿وَ تَرَكْنا عَلَيْهِما فِي الْآخِرينَ﴾.