یادداشت های قرآنی

إِنَّهُمَا مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِينَ ﴿۱۲۲﴾

آنها از بندگان مؤمن ما بودند. (۱۲۲)

سرانجام در آخرين آيه مورد بحث به همان دليلی اشاره می‌كند كه در داستان ابراهيم و نوح قبل از آن آمد، می‌گويد:" آن هر دو (موسی و هارون) از بندگان مؤمن ما بودند" (إِنَّهُما مِنْ عِبادِنَا الْمُؤْمِنِينَ‌).

ايمان است كه روح انسان را چنان روشن و نيرومند می‌سازد كه به سراغ احسان و نيكوكاری و پاكی و تقوا می‌رود، احسانی كه درهای رحمت الهی را به روی انسان می‌گشايد، و انواع نعمتهايش را بر انسان نازل می‌كند.