أَئِفْكًا آلِهَةً دُونَ اللَّهِ تُرِيدُونَ ﴿۸۶﴾

آيا غير از خدا، به سراغ اين معبودان دروغين مي‏رويد؟ (۸۶)

يعنی آيا از در افتراء خدايانی ديگر به جای خدای عز و جل قصد می‌كنيد. و اگر كلمه‌ " افك" و كلمه" آلهه" را مقدم ذكر كرده، با اينكه می‌بايست می‌فرمود:" ا تريدون آلهة دون اللَّه إفكا" بدين جهت است كه عنايت به آن دو كلمه داشته است.

اين «اِفك», كذب, «فرية» و دروغ است. شما اِسناد ربوبيّت و الوهيّت را به اين اصنام واوثان مي‌دهيد، اين كذب است و فريه است و دروغ است و باطل صد درصد و اين مفعول را ـ حالا يا «مفعول‌له» است يا «مفعول‌به» است ـ براي اهميتي كه داشت مقدم بر فعل ذكر كرد، گرچه رعايت فواصل هم بي‌تأثير نيست. آخر اين بخش از آيات با جمع «واو و نون» ختم مي‌شود، البته بعضي از آيات همين‌طور است؛ اما تقديم ﴿أَإِفْكاً﴾, ﴿آلِهَةً﴾, ﴿دُونَ اللَّهِ تُريدُونَ﴾و نفرمود «أتريدون افك آلهة»، براي اهميت اين مطلب است كه آيا دروغ را قبول داريد؟! «فرية» را قبول داريد؟! «افك» و افترا را قبول داريد؟! ﴿أَ إِفْكاً آلِهَةً دُونَ اللَّهِ تُريدُونَ)